Rome, Vaticaanstad

5. "Black and white"

21 oktober 2017 - Rome, Vaticaanstad

Voordat ik op donderdag ging lopen had ik een route in gedachten, die ik nooit volledig heb uitgelopen (zie vorige bericht). Vandaar dat ik op de vrijdagochtend een deel van de route afliep, voor ik aan een nieuwe route zou beginnen. Vandaar dat ik langs Garbatella, door de gangen van station Ostiense naar de Piramide van Cestius ben gelopen. Deze piramide is een grafmonument uit de laatste eeuw voor Christus waaraan een protestante begraafplaats ligt met daarin graven van onder meer de zoon van Goethe, John Keats en Percy Shelley. Na een bezoek aan laatstgenoemde ben ik naar de wijk Testaccio gelopen; een arbeiderswijk. Na op deze befaamde markt een broodje te hebben gehaald, ben ik teruggelopen naar het metrostation Piramide en aldaar de metro gepakt naar Ottaviano.

Ik begon aan mijn tweede route van de dag, die me zou leiden langs onder meer het Vaticaan en Piazza Novana. De rij voor de Sint-Pieter was (als van oudst) ellenlang en met een temperatuur tussen de 23 tot 26 graden Celsius was het uren in de rij staan voor de grootste kerk ter wereld mij het niet waard. Zeker nu in de tijd van de herfstvakanties en het excellente weer in Rome.

DSC_0331DSC_0336DSC_0349

DSC_0342-Pano

In een poging om een glimp op te vangen van de Vaticaanse Tuinen ben ik langs de staatsmuren gelopen die dienen als grens; omdat deze echter zo hoog zijn, heb ik uiteindelijk niks kunnen zien van deze groene ‘giardini’.  De route vervolgde langs de Ponte Sant’Angelo; een prachtige brug met beelden van de engelen van Bernini. Door hier de Tiber over te steken, was het een aantal minuten lopen richting het Piazza Novana. Om een uur of vijf was dit plein bezaaid met toeristen en artiesten. Ik besloot even te gaan zitten en de geroosterde kastanjes hier te proberen; maar dit bleek alles behalve een goed plan. Enkelen waren eetbaar, maar de rest wast zo hard als steen of zwart als kool. Zonde! Ik besloot terug te lopen via de Ponte Umberto I, met perfect uitzicht op de Ponte Sant’Angelo toen de zon onder de horizon verdween. Uiteindelijk wilde ik via de zuilen rondom het plein van het Vaticaan naar het nabijgelegen treinstation van de Sint Pieter komen.

DSC_0359DSC_0383DSC_0392

DSC_0398DSC_0422DSC_0441

Ondertussen hebben jullie al twee zwart-wit foto’s voorbij zien komen op deze pagina; maar dat is niet het enige waar deze titel op slaat. Want ik ben genept waar ik zelf bij stond; en dat begon precies met deze drie woorden uit de titel. Want, net na het nemen van mijn laatste foto van de dag kwam er een man van Afrikaanse afkomst (Ghana, dat vertelde hij zelf) op me af met de woorden “Black and white, we’re equal”. Ik probeerde weg te lopen, maar hij bleef diezelfde woorden herhalen. Zo zat ik zat psychologisch in de val; als ik hem zou blijven negeren zou ik gezien worden als racist, terwijl een klein praatje niet kwaad kon, toch? Nadat hij me overlaadde met rotzooi wat ik helemaal niet wilde, kwam zijn ware motief pas: zijn vrouw was net bevallen van hun eerstgeborene en hij had geen geld om hen te onderhouden (waarschijnlijk een onzinverhaal). Ik heb die man een briefje van vijf euro gegeven dat nog in mijn kontzak zat en ben mijn weg naar het station vervolgd. Ik heb mijn verlies genomen, al vind ik het neppen van mensen door te spelen met het moraal eigenlijk een kwalijke zaak.

Hoe dan ook, nadat ik de armbandjes en beeldjes van een schildpad en olifant in mijn cameratas had gedaan, ging ik de eerste kelder in na de Sint Pieter. Of ik het verkeerd had gelezen of niet; het bleek nadat ik zo’n tweehonderd meter ondergronds had gelopen een parkeergarage te zijn. Toen ik liften tegenkwam, bedacht ik deze te nemen want dan hoefde ik in ieder geval geen tweehonderd meter terug te lopen. Wat bleek, deze liften waren aangesloten op 4 verdiepingen maar op elke verdieping behalve de kelder was een lint gespannen voor de uitgang van de lift; een vreemde situatie. Ik ben maar teruggelopen en omdat ik mijn gevoel voor papieren kaarten ook niet meer vertrouwde, heb ik Google Maps op mijn telefoon het werk voor me laten doen om de weg naar het station te vinden. Had ik dat maar eerder gedaan! ;)

Foto’s

2 Reacties

  1. Enny:
    21 oktober 2017
    Weer een leuk verhaal met mooie foto's! Ik merk dat ik daar steeds meer naar uitkijk... Je schrijft erg leuk en ondertussen ook nog wat geschiedenislessen.
  2. Evelien Van Schijndel:
    22 oktober 2017
    We leren hier heel wat over Rome, hartstikke leuk geschreven!! Avontuur in de stad!

Jouw reactie